Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V.) Efendimiz

		Okunma
		53

Rasûl-i Ekrem (sas) uzuna yakın orta boylu insanlar arasında hoş ve güzel sayılacak ölçüde irice başlı idi Bedeninin rengi kırmızımtırak nurânî be­yaz idi Burnunun iki kaşının birleştiği tarafı gayet itidal üzere yüksekçe gözleri siyah kaşlarının arası az aralık sakalı sıkça omuz­larının arası genişçe omuz başları kalın elleri ayakları kalınca saçları kumral olup düz ile kıvırcık arasında idi

Peygamberimiz (sas)’in saçları genellikle ku­lak yumu­şağına kadar uzanmaktaydı saçını iki yana doğru ayırarak tarardı saç sakal bakımını ihmal etmez gerektikçe yapardı; saçlarını bazen Hz Aişe gibi eşlerine tarattığı da olurdu Süs için değil sağlık için yatarken gözlerine sürme çeker sabahleyin yıkardı İki kürek kemiği arasında pey­gamberlik mührü (bir çeşit sembol) olduğunu ashâb-ı kiram nakletmek­tedir

Peygamberimiz (sas)’in uyuduğu yere misvak (diş fırçası) abdest suyu ve tarak konurdu O her konuda temiz­liğe büyük önem veriyordu bilhassa diş temizliği husu­sunda hassas davranıyor her ab­dest alışında dişlerini misvak­lıyordu

Koku Kullanması
Konuşması
Gülmesi
Uykusu
Mühürü
Oturuşu


Hz Peygamber (sas) rengi görünmeyen ve başkalarını rahatsız edecek derecede ağır olmayan güzel kokular ikram edilince severek kullanır reyhan çiçeği gibi güzel kokulu çiçekler ikram edilin­ce de geri çevirmezdi Koku kullanması konusunda sahabenin rivayetleri vardır Yine ashâb-ı kiramın nakline göre Hz Peygamber (sas)’in mübarek bedeni ve teri Yunus Emre’nin “Gül Muhammed teridir” mısraında kastettiği mânâya uygun bir şekilde güzel bir koku gibi kokuyordu

Hz Aişe’nin bildirdiğine göre Hz Peygamber (sas) yavaş yavaş konuşur her sözün arasını ayırt ederdi hatta dinleyen onu ezberleyebilirdi Çok çok iyi anlaşılması gereken sözleri üçer defa tekrarlardı Böylece dinleyenler arasında konuyu anlamayan kalmazdı

Peygamberimiz (sas) konuşurken muhata­bının akıl ve anlayış seviyesini gözetirdi Hz Aişe diyor ki: “Rasûlüllah (sas) sözü sizin birbirinize zincirlediğiniz gibi oyalayarak söy­lemek itiyadında değildi O sözü ayıra ayıra söylerdi dinleyenlerin gönüllerine sinerdi”

Cabir b Semure (ra)’dan rivayete göre Hz Peygamber (sas) rahatsız edici ölçüye varan bir aşırılıkta gülmezdi Onun gülmesi tebessümdü Hind b Ebi Hale’nin verdiği bilgiye göre Peygamberimiz (sas) her tebessüm edişinde dişleri inci tanesi gibi görünürdü Abdullah b Haris Hazretleri de Peygamberimizin (sas) sevimliliğini ve güler yüzlülüğünü şöyle anlatır: “Rasûlullâh’tan daha çok tebessüm eden kimse görmedim”

Peygamberimiz (sas) sağ tarafına sağ yanı üzere yatarak uyurdu ve şu duayı yapardı: “Ya Rabbi! Beni kullarını tekrar dirilteceğin günde azabından koru!”

Yatarken şu dualardan birini yaptığı da söylenir: “Allah’ım! Senin adınla uyur senin adınla uyanırım” “Allah’a hamd olsun Bize yedirdi içirdi ihtiyaçlarımızı giderdi evlerimize sığındırdı Nice yaratıklar vardır ki istedikleri ölçüde yiyecek içecekleri ve akşam olunca barınacak meskenleri yoktur”

Uykudan uyandığında ise şöyle dua ederdi: “Allah’a hamdolsun ki bizi uyuttuktan sonra uyandırdı dönüş O’nadır”

Hz Peygamber (sas) komşu devlet hükümdarlarına göndermiş olduğu mektupların altını mühürlemek gaye­siyle üzerinde üç satırda “Muhammed Rasûlullâh” yazılı bir mühür kullanmaktaydı Yazı akik taşı üzerine işlenmiş olup mühürün maddesi gümüştendi Yüzük şeklinde olup Peygamberimiz (sas) onu parmağına takıyordu Yazdırdığı resmî evrakı mühürlemek için parma­ğından çıkarır mühürledikten sonra tekrar takardı

Sahâbe-i Kiram’ın anlattığına göre Hz Peygamber (sas) vakar ve teenni üzere sanki iniş aşağı vuruyormuş gibi dikkatle yürürdü Ayaklarını yere sürtmez sürüyerek gürültü çıkarmazdı Gereksiz yere güçlük verecek tarzda sür’atli yürümekten de kaçınırdı

Diz üstü oturur bağdaş kurar bazen da uyluklarını karnına çekip ellerini dizlerinin üstüne bağlardı Sırtüstü istirahat ederken edep mahallinin açılmamasına özen gös­terirdi Otururken -yemek yeme durumu hariç- sağ veya sol tarafına yastık koyup dayanırdı Yemekte bundan ka­çınmasının sebebi bu tür oturuşun gurur ve kibir işareti sayılmasıydı Peygamberimiz (sas) gururlu değil aksine mütevazı idi