Bayram Mektubu

Şimdi nerdesin anne?
Yine yatılı okul pencerelerinden seyredilen yıldızlarda mı
Yoksa gurbet gecelerinde dinlenen
Anneli şarkılarda mısın?
Yavrum aç mı susuz mu diye
Üstü mü açıldı uykusuz mu diye
Yine geceler boyu kaygılarda mısın?

Ama ben biliyorum anne!
Nerede olursan ol
Bütün anneler gibi
En büyük fedakarlıklarını vazife
Küçücük tebessümlerimizi dahi lütuf sayarsın
Lütfedip gelir mi diye yavrularım
Yolları gözlersin her gün

Ve yine biliyorum
Sen beklemeyi iyi bilirsin anne
Ne zaman köye gitsem;
Ya “Bu gün düşümde görmüştüm”
Ya “Geleceğin içime doğmuştu” dersin
Demek hep yolları gözlersin

Derdin ki; “Yola bakmak yere bakmaktan iyidir”
Sen ikisini de iyi bilirsin anne
On parça olmuş yüreğin;
Üçü yere yedisi yola bakar
Her yıl koyunların kuzular
Koçların gider sonra her yıl
Koç yiğitlerin de hep gidiyor koçların gibi
Kimi yola kimi yere
Ve hep ağlarsın gidenlerin ardından
Her gidenin her gidişinde yeniden
Sen ağlamayı iyi bilirsin anne

Derinden “of” çekersin kuzularını otlatırken dağlarda
Boşalırsın dolarsın her “of”ta on kez
Özlemlerin vardır yürek dolusu
Ama olamaz işte
Bayram da olsa;
“On”u bir araya gelemez yüreğinin

Varsın olsun anne!
Cennet ve önden gönderdiklerin
-Hep dualarla beklediğin gibi-
Onlar da seni bekliyorlar kanımca
Sen sabretmeyi iyi bilirsin anne!

Hüdayi Can