Gül esasında beyazdı
Birgün etrafında şakıyarak ona aşkını sunan bülbülü azarlayıp kovunca
Bülbül divane kesildi sinesini gülün dikenlerine çaldı



Vurdukça takati kesildi ve canını bile teslim ettiğinden habersiz bir şekilde yere düşüp öldü

Gül aşkı için canından bile vazgeçen bülbülün encamından öyle teessüre kapıldı ki

Gövdesini boyayan kanı emdiemdiemdi
O günden sonra da kırmızıya çalmaya başladı



O aşktan kala kala silinmeyen bir teessür ve bülbülün kanayan kanının hatırası kaldı gülde


Gülü kokladım terindir diye
Yaprağına dokundum tenindir diye
Ben Gül'e vurulmuşum sırf sana benziyor diye