|
Yangının adı LeyLa idi |
|
|
 |
Okunma |
|
125 |
Facebookta Paylaş
Sayıkladı günler boyu, geceler boyu...
Çıkmadan o odadan, çağırdı Leyla’yı...
Kırk asırdır yandığı aşkı, daha kırk vakit dolmadan...
İşte geliyordu...
İşte görüyordu; Leyla kendisini çağıranı ararcasına geliyordu...
•••
Korktu genç adam...
Anladı genç adam...
Unuttu genç adam...
•••
Gidip sarıldı ihtiyarın eline...
“İstersem olduğuna göre...
Çağırırsam geldiğine göre...
Bana aşkı öğret...”
Dedi ki ihtiyar:
-Bu kainat...
Aşkına yaratıldı sevgilinin...
Sen aşkı ne sandın?
•••
Aşk...
Öyle bir istemek ki...
Kavuşmak mecbur kalsın...
MuRaT BaŞaRaN
|
Yorumlar |
|
|
