Ne Kadar samimiyiz Rab'bimize (c.c) Karşı hiç düşündükmü ?
Haydi düşünelim hep birlikte şuandan itibaren !
Nefsimiz bizi olmadık hezeyanlara sürüklüyor her geçen gün.
Dünyayı bize güzel gösteriyor,Keyif alarak yaşamaya ve günü gün etmeye sevk ediyor !
O halde en büyük düşmanımız Nefsimiz diyebiliriz.Peki nefsimizin bize hoş gösterdiği şeyler !
Rab'bimizin (c.c) Rıza gösterdiği şeylermi ?
Bunuda düşünelim lütfen !
Kur'an çok cimri bir kitaptır biliyormusunuz ? Ne kadar isterseniz o kadar verir size.
Yani Kur'an'ın deyim yerindeyse ne kadar içine girerseniz o kadar alırsınız ! Eğer yüzeysel ve hızlı hızlı okuyorsanız emin olun sizi içinde muhteva ettiği bir çok güzellikten ve ilimden mahrum bırakacaktır.Rab'bimiz'de (c.c) Bize Ne kadar istiyorsak o kadar veriyor deyim yerinde ise.
İşte tam burada samimiyetimizin önemi çıkıyor ortaya.Kıldığımız namazları düşünelim mesela.
Hepsi aynı değil öyle değilmi? Bazen öyle lezzetli ve huşu içersinde eda ediyoruz ki namazımızı hiç bitmesin istiyoruz.Okuduğumuz sureler ve dualar o kadar güzel ve dokunaklı geliyor ki farkında olmadan kapılıp gidiyoruz o heyecanın verdiği tatlı esintiye.Sonra ruhumuza sirayet ediyor o mükemmel hal ! Çevremizdeki insanlara karşı konuşmalarımız değişiyor,davranışlarımız değişiyor,daha hassas ve daha içten oluyoruz farkında olmadan.Ama sürekli böyle olmuyor öyle değilmi? Gün bitiminde yada günün herhangi bir vaktinde ruhumuzun değişimlerine şahit oluyoruz.Yani yine o bilindik eski halimize dönüyoruz.Çünkü samimiyetimizi yitiriyoruz !
Muhakkak ki bir çoğumuzun bazı zamanlarda fazlasıyla duygusal ve bir o kadar da samimi bir yürekle yöneldiği günler olmuştur ve olacaktırda.Lakin hiç bir zaman aynı hassasiyetle Dua edememişizdir Rab'bimize (c.c) !
Çoğu zaman normal bir yakarış ile sanki zamanı kullanırcasına ve geçiştirircesine çok kısa tutarak sonlandırız bir çoğumuz.İşte buda dünya işlerine yada yaşamımızda önemli tuttuğumuz düşüncelere daldığımız zamanlarda vuku bulur genellikle.
Tabir-i Caiz ise 2.ci Plana atarız Rab'bimizi (c.c) Kimimiz işiyle ilgili bir düşünceye kapılmıştır,Bazımız sevdiği kişiden haber bekliyordur,Diğerimiz sorun yaşadığı bir yakınıyla arasında geçen tatsızlığı konu etmiştir kendisine gün boyunca,Ötekimiz yarın ne giyeceğini düşünüyordur yada yakın zamanda olacak bir düğün ya da toplantı gününün gelmesini iple çekiyordur vesaire.Bir sürü örnek verebiliriz bu konuda.Ve bu örnekler sürekli namazımızın içine girmeyi başarırlar bir şekilde.
Allah'ın (c.c) Rızasını kazanmak çok zor Kardeşlerim !
Samimiyeti yakalamak ve sürekli hale getirmek gerçekten çok zor. Çünkü Dünyaya sırtımızı çevirmek çok zor ! Dünyada olmasını istediğimiz bir şey için verdiğimiz mücadelenin 10'da birini Allah (c.c) için vermiyoruz !
Yüce Rab'bimizde bize sürekli olarak o sözünü ettiğimiz Samimiyeti vermiyor haliyle.Çünkü haketmiyoruz hiç birimiz ! Çünkü vazgeçmiyoruz nefsimizin dileklerinden ve Dünyanın türlü güzelliklerinden.Herhangi bir şeyi icra ederken Allah'a (c.c) Göre düşünmeliyiz !
Amelimizde ufacık bir gösteriş ve kibir var ise Allah (c.c) bunu bizlere soracak kıyamet günü geldiğinde.
Bizi herhangi güzel bir özelliğimizden ötürü öven ve üstün tutan kimselere karşı tevazu sahibi olmalıyız.Nefsimizi yerle bir edebilmeliyiz irademiz ve yüreğimizle.Farklı olmayı düşünmek,Marjinal bir dürtü ile üstün vasıflara sahip olduğumuza kanaat getirmek ve o yalancı şöhretin esaretinde tutuklu kalmak,sürüklenmek ; "Nefsimizin tarafımıza açtığı ve zaferle ayrıldığı en büyük savaşlardan biridir"
Ve Samimiyet ; Nefsini Mağlup eden yüreklere Rab'bimizin (c.c) reva gördüğü ve ihsanda bulunduğu en büyük hazinedir.Bir işi Allah (c.c) Rızası için yapmak ile farklı nedenlerden dolayı yapmak (gösteriş) arasında ki Tek Fark Samimiyettir !