|
Sevdamız Vardı.. |
|
|
 |
Okunma |
|
499 |
Facebookta Paylaş
Sevdamız Vardı..
 Yüreği bir yerlerde o kutlu hasbihal için sözleşmiş olanların kalbi kadar,Ve buğday başağının bereketindeki Rahmet kadar sevgi ve selam...Hani bir sözümüz vardı,Bir aşkımız ve meydanlara meydan okuyan bir sesimiz vardıBir sevdamız vardı hani, hikmetin ve nurun... ve sonra da bir teslimiyetin sevdasıBazen dağdaki bir kardelendi... en zor anda filizlenmeyi bilenBir Rahmetin sözüydü bazen, bir goncaydı açmaya kasem etmişSevdanın hep diğer adıydı ölüm... çünkü yemin sevdayaydıVe sevda ölüm...Öyle sözlerimiz vardı ki kılıçtan keskin,Dağların boyun büktüğü sözlerdi onlarYerleri lugatların anlamsızlaştığı yerlerdiYaşamak ölüm içindi,Hani o turnaların müjdeleri vardı ya :İşte o ölmesini bilmeyenlere ölüm müjdesiydiÖzgürlük,Davut’un sapanının ucunda gizliydiVe adı özgürlük olan bir destanın satır aralarındaydı oÖzgürlük,Gözyaşlarıyla nemlenmiş toprağın bir adam boyu altındaydıVe En yüce insanın dudaklarının arasında...Biz İsmail’i olamadık ölümün,İbrahim’i bir yürüyüşün bayrağını dalgalandıramadıkYalnızca dünden bir destan yazdık yarınaÖlümün ölümsüzlük olduğuna dairSesler var,Hıçkıran, yerin altındakinden dahi korkunç sesler...Heyhat binlerce defa tövbe,Biz duyamadık...Hatıralar duygularımızın gurbetinde gizliSözlerimiz, bir ruhun hicretinde mahpusMahsun ve mazlum olan Sahra’da su bulurkenSusuzmuş olan Babil ‘in bahçelerinde gezen yine bizlerHani sevdamız vardı ya, halen yarınaKim bilir belki.... halen yarına....Söylemiştik yaBiz konuşmasını bilmeyiz, laflarımız kılıçtan keskinHira‘nın hüznünden daha ağırdır...Bizler söylenmemiş veya söylenememiş bir şarkının mısralarıyız.Bizler Davut‘un sapanındaki taşız...Süleyman‘ın rüzgârındaki hazanYağmur altındaki gülüz.Ama atılmayan...Ama esmeyen...Ama yüreklere yağmasını bilmeyen...Biz tüm dünyanın adı ve belki gecelerin aydınlık aynacıklarıyız...
|
Yorumlar |
|
|
